كوروش و اورشليم از اولين اسارت يهود و تسخير اورشليم به دست ( تيگلت پيلسر ) و حملهء دوم ، توسط شلمنصر ( شلمناصر ) و ويرانى سوم كه به دست بختنصر در سه نوبت روى داد جمعا مدت يكصد و شصت سال و ويرانى و سكوت اورشليم كه به دست بختنصر در سال 586 ق . م انجام گرفت ، به تنهايى مدت هفتاد سال به طول انجاميد . اين خاموشى و ويرانى كه در گفتار پيامبرانى چون ارميا و حزقيال و ديگران به طور غم‌انگيزى ياد شده ، نتيجهء سركشى و عصيان قوم اسرائيل و بىقيدى و عدم اطاعت از يهوه و دور شدن از آيين موسى توسط پادشاهان متمردى چون يهوياكين ، يهوياقيم و صدقيا بود . از طرفى چون سرزمين فلسطين همان‌گونه كه ذكر شد ، داراى آب و هوايى مساعد و زمينهاى بارور و جنگلهاى انبوه بود ، و نيز از لحاظ موقعيت مكانى و جغرافيايى كه بين آسيا و افريقا و مصر و جزيرة العرب و مديترانه قرار گرفته ، از آغاز تاكنون پيوسته مورد تهاجم و دست‌اندازى قدرتمندان و توجه اقوام و ملل گوناگون بوده است . و هميشه قبايل و طوايف و ملل مختلف آرزو مىكرده‌اند در سرزمينى آنچنان بارور و حاصلخيز و خوش آب و هوا زندگى كنند . و شايد انگيزهء حضرت موسى براى گسيل قوم خويش به آن ناحيه نيز همين بوده باشد ، زيرا موسى ، قوم خود را با وعدهء رسيدن به ارض موعود و سرزمينى كه جوى شير و عسل در آن روان است از مصر كوچانيد . اين نكته نيز حائز اهميت بسيار است كه با ورود قوم يهود يا بنى اسرائيل به سرزمين فلسطين ، در چهارصد و هشتاد سال پيش از بناى قدس و تقريبا هزار و سيصد پيش از ميلاد مسيح به راهنمايى يوشع بن نون ، اين